Narzędzia osobiste
Integrator Integrator  > Archiwum  > Archiwum Wydania Online  > Wydanie 1999  > Nr 11-12/1999 (38)  > Podstawy systemu okablowania strukturalnego
Integrator nrI/2017(137)
 
 

Podstawy systemu okablowania strukturalnego

Poniższe wyjaśnienia opierają się na głównych wymaganiach dotyczących okablowania poziomego i występujących tam typach kabli. Specjalną uwagę poświęcono w szczególności projektowi sieci w sposób uniwersalny i obejmujący całą powierzchnię.

 Strefa okablowania poziomego

Wymagania szczegółowe

Sieć okablowania poziomego powinna być zbudowana jako najpełniejsza, obejmująca jak największą powierzchnię i uniwersalna sieć bazująca na zunifikowanych punktach dystrybucyjnych i na jednakowym systemie zakończeń dla urządzeń końcowych w szerokim zakresie oferowanych usług. Szczególnym wymaganiem przy planowaniu systemu jest ograniczenie szerokości pasma do minimum 100 MHz (kat.5) oraz działanie zgodne z normami dotyczącymi kompatybilności elektromagnetycznej.
Odległość między urządzeniem końcowym a urządzeniem aktywnym w punkcie dystrybucyjnym nie może przekraczać 100m, przy czym długość kabla pomiędzy przełącznicą a gniazdem powinna wynosić 90 m. Pozostałe 10 m kabla to kable krosowe i kable połączeniowe.

Stuprocentowe wykorzystanie gniazd nie jest nigdy w rzeczywistości realizowane. Mimo to należy pamiętać o planowaniu i implementowaniu systemu zgodnie zapotrzebowaniami określonymi powierzchnią biurową. Sens budowy okablowania z myślą o przyszłościowym wykorzystaniu zauważymy wtedy, gdy zmiany związane ze zwiększeniem ilości pracowników lub relokacji stanowisk pracy nie spowodują dodatkowych prac związanych z układaniem kabli.

Pokrycie jak największej powierzchni oznacza, że planowana liczba przyłączeń zależy od liczby potencjalnych miejsc pracy na pomieszczenie lub powierzchnię (w przypadku dużych otwartych pomieszczeń biurowych). Przyłącza planuje się według określonego schematu rozmieszczania punktów przyłączeniowych z myślą o przyszłości, a nie według aktualnego zapotrzebowania.

Zorientowanie na bieżące potrzeby oraz "dokablowanie" nie jest zalecane ze względu na koszty. Oszczędności, które początkowo wynikają z okablowania według aktualnych potrzeb są wątpliwe biorąc pod uwagę późniejsze prace i koszty materiałów związane z rozbudową istniejącej sieci.

Wybór medium transmisyjnego

W strefie okablowania poziomego używa się obecnie kabli miedzianych z dwóch klas:

  • okablowania klasy B o szerokości pasma do 16 MHz,
  • okablowania klasy D o szerokości pasma do 100 MHz.

    Przewodów światłowodowych lub okablowania miedzianego o szerokości pasma do 300/600 MHz używa się aktualnie tylko w wyjątkowych przypadkach, ze względu na wysokie koszty.

    Budowa sieci okablowania poziomego może być przeprowadzona na dwa sposoby (patrz rys.1):

    • Sieć okablowania poziomego z jednakowym medium transmisyjnym dla dwóch torów bazującym na kablu kategorii 5 przy okablowaniu klasy D. Podstawową zaletą jest to, że każdy kanał może zostać użyty do przesyłania do 100 MHz (zalecane).
    • Sieć okablowania poziomego z torami transmisyjnymi dla okablowania klasy B i D. Kanały kasy B stosuje się dla telefonii, a okablowanie klasy D jest używane do przesyłania sygnałów o szerokości pasma do 100 MHz (nie zalecane).

    Już przy planowaniu należy podjąć decyzję, czy usługi telefoniczne i usługi transmisji danych powinny być przesyłane przez kable różnej czy jednakowej (wysokiej) jakości. Zaletą użycia różnych kabli jest niższy koszt. Wadą natomiast jest, że już w fazie planowania musi zostać podjęta decyzja, jakie usługi i na jakich miejscach pracy będą wykorzystywane. Inną wadą jest, że system okablowania traci swoją elastyczność w późniejszych okresach przy ewentualnych zmianach usług.

    Jednym z ważniejszych wymagań dla okablowania poziomego jest jego uniwersalność. Oznacza to zdolność sieci do zaoferowania żądanej usługi o określonej jakości w dowolnym gnieździe przyłączeniowym. Z tego względu wynika konieczność jednolitego okablowania kablami o takiej samej szerokości pasma. Przy czym zaleca się także wobec stale wzrastającej szybkości przesyłania danych jednolite okablowanie pięter niezależnie od później wykorzystywanych usług. Nawet jeśli teraźniejsze standardy charakteryzuje szerokość pasma do 100 MHz, to istnieją już takie połączenia wtykowe i kable, które nadają się do dużo większej szerokości pasma. Dyskusje trwają w sprawie dopuszczalnej szerokości pasma do 300 lub 600 MHz w kablach miedzianych.

    38-10-01
    Rysunek 1.  Sposoby budowy sieci okablowania poziomego

    Dla projektanta stoi następująca sprawa pod znakiem zapytania: kiedy mianowicie dane produkty powinny zostać zamontowane. Ponieważ odpowiednie zastosowania nie są jeszcze dostępne, nie można na to pytanie teraz jednoznacznie odpowiedzieć. Wobec stale wzrastającej szybkości przesyłania danych staje się widoczne zapotrzebowanie na szerokość pasma większą niż 100MHz. Z drugiej strony dzisiejsze okablowanie wystarczy przy użyciu standardowych zastosowań na następne 10 lat. Decyzja o potrzebnej szerokości pasma powinna zostać podjęta na podstawie struktury zastosowania i przyszłego rozwoju aplikacji użytkownika.

    Obok wyboru jakie części składowe będą użyte, należy również przy planowaniu podjąć decyzję odnośnie rodzaju kabli: 4-czy 8-żyłowego. Z punktu widzenia jednolitości i otwartej budowy systemu okablowania, więcej zalet niż 4-żyłowy system ma 8-żyłowy system okablowania. Przede wszystkim umożliwia on mnóstwo nowych zastosowań, między innymi takich, które używają wszystkich 8 żył do transmisji, użytkownikowi zapewni to pewną przyszłość na funkcjonujące aplikacje. System 8-żyłowy nie jest bez wad. Koszty kabla i jego instalacja są wyższe niż przy systemie 4-żyłowym. 8-żyłowy kabel wymaga więcej miejsca w kanale kablowym. Projektant ma za zadanie stworzenie takiego projektu, aby zachowane zostały odpowiednie stosunki do potrzeb, ekonomiczność i uniwersalność. Ponad to należy również wziąć pod uwagę, że do osiągnięcia optymalnej kompatybilności elektromagnetycznej sieci okablowania poziomego zaleca się użycie ekranowanych komponentów, szczególnie dla okablowania klasy D. Jako wymiar jakości ekranu pojedynczych elementów służy HF - impedancja przejścia.

    Planowanie fizycznej struktury

    Jednolita struktura gwiazdy jest ogólnie przyjęta dla okablowania poziomego. Wszystkie miejsca pracy są przyłączone do piętrowego punktu dystrybucyjnego.

    Bartosz Nowak
    Doradca Techniczny KRONE LINK
    C&C Partners Telecom Sp. z o.o.

Akcje Dokumentu

Nasze cookies są bezpieczne! Korzystamy z nich w minimalnym zakresie tak, aby nasz serwis był jak najlepiej dopasowany do potrzeb Użytkowników. Warunki przechowywania oraz dostępu do plików cookies, można zmienić w ustawieniach przeglądarki. Domyślne ustawienia popularnych przeglądarek pozwalają na zapisywanie cookies. Więcej informacji w naszej polityce cookies.

[X] Zaakceptuj, by informacja więcej się nie pojawiała